دانشنامه حقوق کسب و کار و اقتصاد

دانشنامه حقوق کسب و کار و اقتصاد

محدودیت های حق اقامه ی دعوا در مرور زمان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناس ارشد حقوق خصوصی موسسه آموزش عالی احرار رشت
2 دانشیار گروه حقوق دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان
چکیده
بر طبق اصل حاکمیت اراده، طرفین قرارداد می توانند آثار قرارداد را بدان گونه که مایلند تعیین کنند. با این وجود اراده طرفین تا جایی نافذ است که با نظم عمومی مخالفت نداشته باشد. در راستای اصل حاکمیت اراده طرفین می توانند مسئولیت خود را نسبت به تکالیفی که در قرارداد دارند محدود و یا استثنا کنند. یکی از مصادیق تحدید مسئولیت تعیین مدت برای اقامه دعوا می باشد. طرفین می توانند با توافق یکدیگر مدتی را که خود معقول می دانند را به عنوان مرور زمان تعیین کرده و یا مدت های مقرر در قانون را کاهش دهند. هم چنین بنابر اصل حاکمیت اراده طرفین می توانند مسئولیت خود را افزایش دهند و در این راستا اختیار دارند که مدت زمان مقرر در قانون در پیش از پایان آن تمدید کنند و با این وجود توافق طرفین در تمدید مدت ها باید به گونه ای باشد که مخالف نظم عمومی نبوده و هدف قانون گذار از برقراری قواعد مرور زمان را عقیم نگرداند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Limitations of the right to file a lawsuit over time

نویسندگان English

Mohammad Kakooei 1
Seyyed Mohammad Asadinezhad 2
1 Graduated from Master's, Department of private Law, Ahrar Institute of Technology and Higher Education, Rasht, Iran.
2 Associate Professor, Department of Law, Faculty Of Literature and Humanities. University of , Guilan, Rasht, Iran
چکیده English

According to the principle of sovereignty of the will, the parties to the contract can determine the effects of the contract as they wish. However, the will of the parties is valid as long as it does not conflict with public order. In line with the principle of the sovereignty of the will of the parties, they can limit or exclude their responsibility for their duties in the contract. One of the examples of limiting the responsibility is determining the period for filing a lawsuit. The parties can, by mutual agreement, determine the period that they consider reasonable as the passage of time or reduce the periods stipulated in the law. Also, according to the principle of the sovereignty of the will of the parties, they can increase their responsibility, and in this regard, they have the authority to extend the period stipulated in the law before its end, and despite this, the agreement of the parties to extend the period should be such that it does not contradict It is not public order and it should not make the legislator's goal of establishing the rules of passage of time sterile.

کلیدواژه‌ها English

Principle of Sovereignty of the will
Condition of Non-Responsibility
Condition of reduced responsibility
Iran
  1. اسکینی، دکتر ربیعا، حقوق تجارت تطبیقی، مجمع علمی و فرهنگی مجد، ۱۳۷۲، چ اول
  2. اسکینی، دکتر ربیعا، حقوق تجارت (برات، سفته، قبض انبار، اسناد در وجه حامل)، انتشارات سمت، ۱۳۸۴، چ نهم
  3. جعفری لنگرودی، دکتر محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، نشر کتابخانه گنج دانش، ۱۳۸۴، چ پانزدهم
  4. ستوده تهرانی، دکتر حسن، حقوق تجارت، جلد اول، نشر دادگستر، ۱۳۸۲، چ هفتم
  5. شفائی، دکتر محسن، اسلام و قانون مرور زمان، چ نقش جهان، س ۱۳۴۵، چ دوم
  6. شمس، دکتر عبدالله، آیین دادرسی مدنی، ج اول و سوم، انتشارت دراک، س ۱۳۸۵
  7. شهیدی، دکتر مهدی، اصول قراردادها و تعهدات، انتشارات مجد، س 1388، چ پنجم
  8. صفری، دکتر محمد، حقوق بازرگانی (اسناد)، شرکت سهامی انتشار، س 1387، چ دوم
  9. کاتوزیان، دکتر ناصر، دوره مقدماتی حقوق مدنی- وقایع حقوقی، نشر شرکت سهامی انتشار، س ۱۳۸۴، چ نهم
  10. کاتوزیان دکتر ناصر، قواعد عمومی قراردادها، جلدهای سوم و چهارم، شرکت سهامی انتشار، س 1387، چ پنجم
  11. کاویانی، دکتر کورش، حقوق اسناد تجاری، نشر میزان، ۱۳۸۷، چ دوم
  12. متین دفتری، دکتر احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، ج دوم، مجمع علمی و فرهنگی مجد، ۱۳۷۸، چ اول
  13. محقق داماد، دکتر سید مصطفی، نظریه عمومی شروط و الزامات در حقوق اسلامی، مرکز نشر علوم اسلامی، ۱۳۸۸، چ اول
  14. محمدی، دکتر ابوالحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۳، چ هفدهم.

  • تاریخ دریافت 01 مرداد 1403
  • تاریخ بازنگری 05 شهریور 1403
  • تاریخ پذیرش 10 شهریور 1403
  • تاریخ اولین انتشار 31 شهریور 1403
  • تاریخ انتشار 31 شهریور 1403